U osób intensywnie ćwiczących może wystąpić fizyczne wyczerpanie i różnorodne dolegliwości zdrowotne. Pojawiają się też wyjątkowe okazje: święta, urodziny, ważna uroczystość, albo po prostu nieodparta pokusa – zapach, wygląd, czy skojarzenie, któremu trudno się oprzeć. Złamanie postanowienia i zjedzenie kalorycznej potrawy prowadzi do poczucia winy i negatywnego myślenia o sobie, jednak odstępstwa od sztywnego jadłospisu czy rozkładu dnia zdarzają się coraz częściej. Tym bardziej, że ponoszone wysiłki mogą nie przynosić spektakularnych efektów i kilogramów ubywa w zdecydowanie wolniejszym tempie, niż można byłoby się spodziewać. Kiedy okazuje się, że szanse na zrealizowanie założonego planu maleją, następuje zwykle zniechęcenie i rezygnacja z odchudzania w ogóle. Pozostaje poczucie żalu, porażki i bezsilności W celu polepszenia sobie nastroju może nastąpić powrót do objadania się i w ten sposób koło się zamyka. Ponowne przybieranie na wadze trwa do czasu, gdy znów pojawi się moment mobilizacji i postanowienie, że „trzeba coś ze sobą zrobić”.

 

 

 

Zbyt ambitne cele nie służą długoterminowemu działaniu. Powodują dużą mobilizację energii na początku, ale na dalszym etapie wyczerpywanie się zasobów i zniechęcenie. Dotyczy to zarówno planowania zbyt dużej redukcji wagi, jak i zbyt restrykcyjnych ograniczeń w sposobie odżywiania się, tak samo jak zbyt wyczerpującego wysiłku fizycznego. Leczenie otyłości przypomina bieg na długim dystansie - wymaga przemyślanej strategii, rozłożenia sił i dostosowania tempa do własnych możliwości.

Bibliografia: